Nicolette Onstenk

Hallo, ik ben Nicolette.
Ik ben geboren in 1963 dus nu 61 jaar. Ik woon sinds 11 jaar samen met Bram in
Zwolle. Tijdens mijn huwelijk kreeg ik 2 kinderen. Thom in 1995 en Annelotte in 1999.
Ik heb ook 2 bonuskinderen, daarnaast 2 schoondochters en een schoonzoon. En
ben oma van 2 (bonus)kleinzonen en een kleindochter.
Ik werk al bijna 40 jaar in het speciaal voortgezet onderwijs. Op het moment ben ik
docent bij Entree opleiding, MBO 1.
In 2023 kwam totaal onverwachts hersenvliesontsteking op ons pad. Mijn dochter
Annelotte werd getroffen en werd met spoed en in comateuze toestand naar het
ziekenhuis gebracht.
Ze heeft 6 dagen gevochten voor haar leven. Nog twee zware operaties aan haar
schedel gehad maar eigenlijk was het meteen al een oneerlijke strijd. Op 15
augustus 2023 om 21.12 uur moesten wij haar voorgoed loslaten.
Sindsdien kijk ik anders tegen het leven aan. Heb ik moeite met hoe de wereld
doordraait. Ik lever sindsdien elke dag een ‘stille strijd’ om nog iets van de dag te
maken. Maar ik ga door. Juist omdat Annelotte het niet meer kan. En ik weet zeker
dat zij het verschrikkelijk zou vinden wanneer wij niets meer zouden ondernemen en
ons leven min of meer ook voorbij zou zijn. Niet dat het makkelijk is. Soms is het
ineens ook weer erg zwaar .
Eind 2023 kwam ‘Nooit Voorbij’ op mijn pad. Ik merkte dat ik het contact met
lotgenoten fijn vond en vind. Ik hoef niets uit te leggen en dan is er ook niet die kloof
tussen ons. Want we hebben immers hetzelfde meegemaakt? Mijn familie en
vrienden leven met mij mee en lotgenoten voelen met mij mee.
In april 2024 kreeg ik de vraag of ik mee wilde schrijven aan het boek ‘Zomaar
Ineens’. Ik hoefde daar niet over te denken, natuurlijk wilde ik dat wel! Ik laat geen
mogelijkheid onbenut om Annelotte haar naam ergens te noemen, te schrijven of
achter te laten.
Het was best moeilijk om de laatste 6 dagen van Annelotte te herbeleven en er over
te schrijven. Toch ben ik er ook van overtuigd dat het mij een paar grote stappen
vooruit heeft geholpen met mijn rouwproces.
Ik gun een ander ook deze mooie ervaring om de naam van je kind en zijn/haar
verhaal in een prachtig boek te zien staan. Ik heb daarom volmondig ‘ja’ gezegd op
de vraag of ik schrijfcoach zou willen zijn.
Dus misschien help ik jou wel het hele verhaal op te schrijven.
Liefs, Nicolette

Scroll naar boven