
Alweer vier jaar…
Alweer vier jaar… Van de week kreeg ik een herinnering op Facebook. Zo eentje waarvan je even denkt: Hè… is dat echt alweer vier jaar geleden?

Alweer vier jaar… Van de week kreeg ik een herinnering op Facebook. Zo eentje waarvan je even denkt: Hè… is dat echt alweer vier jaar geleden?

Op vakantie… en wat mis ik ze allebei Het is weer vakantietijd. Overal zie je foto’s van gezinnen die op vakantie gaan. Auto’s volgeladen, koffers

Vakantie is fijn… maar ‘vieren’ niet meer Terwijl ik de titel typ voel ik het al in mijn buik. De woordkeuze is verkeerd. ‘Vakantie’ dat

Het is nu 1001 dagen geleden dat we Annelotte in liefde moesten laten gaan….1001 dagen!! Hoe dan?? Mijn gedachten gaan terug. Terug naar augustus 2023.

Vrij vertaald: Ik besef het nog steeds niet helemaal De werkelijkheid van dit alles Het feit dat, wanneer iemand overlijdt Hij/zij nooit meer terug komt

Vrij vertaald: Ik wil gewoon stoppen met doen alsof het goed met mij gaat terwijl dat allesbehalve zo is. Ik wil gewoon stoppen met een

Vrij vertaald: Het moeilijkste deel is niet de begrafenis. Het zijn niet de herdenkingsdagen, of de verjaardagen. Of zelfs de feestdagen die komen en gaan

Vrij vertaald: Sommige dagen, mis ik haar Sommige dagen, mis ik wie ik was voordat ik haar kwijt raakte. Dat is de rouw waar niemand

Het blijft bijzonder om te zien hoe snel ouders met een overleden kind elkaar begrijpen. Soms hebben we elkaar nog maar net ontmoet. Iemand loopt

Vrij vertaald: Rouw zit vol tegenstrijdigheden. We weten dat ze weg zijn en toch blijft een deel van ons wachten. We weten dat we hun