Vrij vertaald: Sommige dagen, mis ik haar Sommige dagen, mis ik wie ik was voordat ik haar kwijt raakte. Dat is de rouw waar niemand over praat, de secundaire rouw De persoon waar ik van hield en de versie van mij die bestond voordat ze overleed. En ze doen beide pijn…. Naast de ‘normale’ rouw […]

Het blijft bijzonder om te zien hoe snel ouders met een overleden kind elkaar begrijpen. Soms hebben we elkaar nog maar net ontmoet. Iemand loopt binnen bij de stichting. Of we spreken elkaar bij een bijeenkomst. Vaak weten we nog niet eens het hele verhaal van elkaar. En toch is er meteen iets van herkenning. 

Vrij vertaald: Rouw zit vol tegenstrijdigheden. We weten dat ze weg zijn en toch blijft een deel van ons wachten. We weten dat we hun stem niet meer zullen horen en toch luisteren we ernaar in de stilte. We weten dat ze niet meer door de deur zullen lopen en toch lijken we elke keer

Vrij vertaald: ‘je lijkt beter ‘Nee. Ik ben gewoon beter geworden in doen alsof’. In mijzelf bij elkaar houden in het bijzijn van anderen. Glimlachen wanneer ik eigenlijk wil schreeuwen. Zeggen dat het goed gaat omdat dat makkelijker is dan de storm uitleggen die ik nog steeds met mij meedraag. Rouw ziet er niet altijd

Rouw is soms een eenzame plek Mensen denken vaak dat rouw vooral verdriet is. Dat klopt natuurlijk ook. Verdriet hoort erbij. Het gemis. Het besef dat je kind er niet meer is. Dat komt in golven en soms ook ineens. Maar er is nog iets anders wat bij rouw hoort. Eenzaamheid.  En dat is misschien nog

27 januari 2026 — een dag die insloeg als een bom Het telefoontje dat geen ouder wil krijgen Het ergste telefoontje dat je als ouder kunt krijgen, ontving ik die middag. Onderweg naar mijn werk werd ik gebeld in de auto. Een 088-nummer?! Ik neem deze nummers eigenlijk nooit op, maar voelde dat ik dat

Het was ongeveer elf maanden na het overlijden van Florian. We zaten aan tafel. Tom tegenover mij, Elinde naast hem en Julian naast mij. Celeste zat in haar kinderstoel en was vooral druk met haar eten door de kamer te verspreiden. Het waren in die tijd vaak bijzondere maaltijden. Niet bijzonder op een leuke manier,

Het lijkt een eeuwigheid en toch ook alsof het de dag van gisteren was dat ik gedwongen werd de grens naar het land van rouw over te stappen. 857 dagen intens verdriet, missen en rouw. En zo lang dwaal ik al door het land van rouw. Toch merk ik dat er heel langzaam iets aan

Door moeder van Nienke (5) Het was een warme zomerdag. Mijn moeder paste op Nienke, zoals ze al zo vaak had gedaan. Nienke was vijf, eigenwijs en levenslustig. Ze hield van water – badjes, fonteinen, sloten, het maakte niet uit. Ze was niet bang, nooit geweest. Ik was aan het werk. Alles leek gewoon, tot

Wanneer een kindje overlijdt tijdens of vlak na de geboorte, gaat de aandacht vaak vanzelfsprekend naar de moeder. Maar ook vaders verliezen een kind. Hun pijn is soms stiller, maar daarom niet minder groot. Toen ons kindje overleed tijdens de geboorte, veranderde mijn hele wereld. Ik werd vader, maar tegelijk verloor ik mijn kind. Voor