Waarom dit boek zo belangrijk is. Van de week stond ik voor de zoveelste keer vertwijfeld gebogen over een verjaardagskaart. Schrijf ik wel of niet de naam van mijn jongste zoontje erbij? Een typische confrontatie met mijn verlies. Mijn gezin is aan de buitenkant namelijk niet compleet. In mei 2024 werd ik voor de tweede […]

Met de dood van mijn dochter Sacha na een ongeluk in mei 2022 stortte mijn hele wereld in. In één klap was ons leven samen voorbij. Ineens was ik alleen op alle plekken waar wij altijd samen waren. De eerste jaren kon ik haar dood niet aankijken. Haar naam niet uitspreken. Niet in ons appartement

Alweer vier jaar… Van de week kreeg ik een herinnering op Facebook. Zo eentje waarvan je even denkt: Hè… is dat echt alweer vier jaar geleden? Vier jaar geleden reageerde ik op een oproep van Mirjam. Ze zocht ouders die mee wilden schrijven aan een nieuw boek. Dat boek werd uiteindelijk Met Zonder Jou. Nog voordat we

Op vakantie… en wat mis ik ze allebei Het is weer vakantietijd. Overal zie je foto’s van gezinnen die op vakantie gaan. Auto’s volgeladen, koffers die worden ingepakt en kinderen die aftellen. Wij gaan over een poosje ook weer weg. Niet in de zomervakantie, wij kunnen nu buiten het hoogseizoen. Onze oudste zoon woont inmiddels

Vakantie is fijn… maar ‘vieren’ niet meer Terwijl ik de titel typ voel ik het al in mijn buik. De woordkeuze is verkeerd. ‘Vakantie’ dat is goed. Want vakantie is nog altijd fijn. Gewoon niets moeten, veel mogen en lekker rustig aan doen. Maar ik heb moeite met ‘vieren’. Vieren voelt gewoon niet meer goed.

Het is nu 1001 dagen geleden dat we Annelotte in liefde moesten laten gaan….1001 dagen!!  Hoe dan?? Mijn gedachten gaan terug. Terug naar augustus 2023. Het voelt als eeuwen geleden. Eeuwen geleden dat ik Annelotte gezien en gesproken heb. Maar het lijkt tegelijkertijd alsof het gisteren was.  Ik houd van je’ zei ik toch gisteren

Vrij vertaald: Ik besef het nog steeds niet helemaal De werkelijkheid van dit alles Het feit dat, wanneer iemand overlijdt Hij/zij nooit meer terug komt Nooit meer haar lach horen Nooit meer haar zien lachen Nooit meer nog 1x haar knuffelen Ze is weg Voor altijd…. Na 2 jaar, 7 maanden, 2 dagen kan het

Vrij vertaald: Ik wil gewoon stoppen met doen alsof het goed met mij gaat terwijl dat allesbehalve zo is. Ik wil gewoon stoppen met een glimlach forceren. Stoppen met zeggen “het gaat wel ” terwijl ik mij voel alsof ik breek. Stoppen met doen alsof ik verder ben gegaan terwijl ik weet dat ik dat

Vrij vertaald: Het moeilijkste deel is niet de begrafenis. Het zijn niet de herdenkingsdagen, of de verjaardagen. Of zelfs de feestdagen die komen en gaan zonder hen. Die dagen doen pijn maar die verwacht je tenminste. Het moeilijkste deel zijn de ‘niets-momenten’. Die je onverwachts overvallen, wanneer je het, het minst verwacht. Langs hun favoriete

Vrij vertaald: Sommige dagen, mis ik haar Sommige dagen, mis ik wie ik was voordat ik haar kwijt raakte. Dat is de rouw waar niemand over praat, de secundaire rouw De persoon waar ik van hield en de versie van mij die bestond voordat ze overleed. En ze doen beide pijn…. Naast de ‘normale’ rouw